از جایی در طول فصل، ناگهان استقلال متحول و از یک تیم بازنده در عرصههای مختلف به تیمی تبدیل شد که هواداران سالها منتظرش بودند. از اول برای گل زنی به زمین میآمد، از حمله سیر نمیشد و با پیروزیهای متوالی خود را به صدر جدول رساند.
اگر به ارنج استقلال در آن هفتهها نگاه کنید -که بعد از آن نیز همیشه و همه جا تکرار شد- رمز و راز اصلی این موفقیت عیان میشود. درست در روزهایی که امیر قلعه نویی میگفت بازیکن جوانی که در لیگ بدرخشد و به کار تیم ملی بیاید، نداریم و زمانی که بازیکنان پا به سن گذاشته در راستای منافع خود، سمت این نظریه ایستادند ساپینتو سمت برخی مربیان جوان لیگ برتری -از رحمتی و حسینی تا مازیار زارع و سعید اخباری- ایستاد که در عمل و نه حرف و شعار، اعتقاد به نیروی عظیم جوانان داشتند.
این باور که فوتبال متعلق به جوانان است و آینده را در هر کار و جامعه، جوانان میسازند، کلید موفقیت استقلال شد. ساپینتو ریسک کرد و در تیم بزرگ استقلال -که می گویند چون همه همیشه انتظار نتیجه دارند، مربی نمی تواند به جوانان میدان و پای آنها بماند و صبر کند- حسین گودرزی جوان را در دفاع چپ گذاشت. صالح حردانی جانشین رامین رضاییان در دفاع راست شد. سامان فلاح زوج اشورماتوف شد. امیر محمد رزاق نیا فیکس در هافبک دفاعی و سعید سحرخیزان و اسماعیل قلیزاده نیز در خط آتش.
ابوالفضل زمانی خیلی بیشتر از خیلی نامها مورد اعتماد مرد پرتغالی بود و به زمین میآمد. آنها کاری کردند و جوری بودند که امثال مهران احمدی (متولد ۷۶)، علیرضا کوشکی (متولد ۷۸) و محمد حسین اسلامی (متولد ۸۰) پیر به نظر آمده و کسی از آنها حرف نمی زند!
اینجا را بخوانید: درس بزرگ ساپینتو به قلعهنویی؛ شجاعتش را نداری!
مسئولیت این خبر با سایت منبع و جامعه ورزشی آفتاب نو در قبال آن مسئولیتی ندارد. خواهشمندیم در صورت وجود هرگونه مشکل در محتوای آن، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا اصلاح گردد.
آخرین اخبار ورزشی از فوتبال ایران و باشگاه های جهان را در سایت ورزشی آفتاب نو بخوانید
