در این یادداشت به پنج فصل سریال «پسران» نگاهی میاندازیم و آنها را از بدترین به بهترین رتبهبندی میکنیم.
ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| مجموعه The Boys طی پنج فصل، از یک هجو تیز و بیپروا درباره فرهنگ ابرقهرمانی به یکی از مهمترین سریالهای جریان اصلی تبدیل شد؛ اثری که هم تحسین منتقدان را برانگیخت و هم مخاطبان عام را با روایتهای سیاسی، خشونت بیپرده و شخصیتپردازیهای چندلایه درگیر کرد. این گزارش، بر اساس متن اصلی، پنج فصل سریال را از ضعیفترین تا بهترین رتبهبندی میکند.
۵. فصل چهارم (2024)
فصل چهارم همچنان سرگرمکننده است، اما نسبت به استانداردهای بالای سریال، دچار لغزشهای روایی میشود. با وجود بازیهای قدرتمند، بهویژه اجرای چشمگیر آنتونی استار در نقش هوملندر، این فصل نتوانست پیامدهای افشای چهره واقعی هوملندر در پایان فصل سوم را بهطور کامل بسط دهد. برخی شخصیتها مانند فرنچی و کیمیکو کمتر از حد انتظار مورد استفاده قرار گرفتند و حضور جفری دین مورگان نیز تأثیر چندانی بر پیشبرد داستان نداشت.
با این حال، خط داستانی احساسی هیویی و بحران پدرش، و همچنین تنشهای سیاسی پیرامون ویکتوریا نیومن، از نقاط قوت این فصل به شمار میروند. فضای تیره و جدی هشت قسمت پایانی، طنز تلخ فصلهای ابتدایی را تا حد زیادی کنار میگذارد.
۴. فصل پنجم (2026)
پایانبندی سریال با فصل پنجم، اگرچه به اندازه سالهای ابتدایی درخشان نیست، اما بسیاری از خطوط داستانی را به سرانجام میرساند. این فصل زیر فشار انتظارات سنگین قرار داشت و در عین حال باید به جهان گستردهتر Vought نیز اشاره میکرد.
فصل پنجم بیش از هر زمان دیگری به نقد افراطگرایی راستگرا، نظامیگری مذهبی و ساختارهای فاشیستی میپردازد؛ مضامینی که از ابتدا در تاروپود سریال وجود داشتند. اجرای آنتونی استار بار دیگر نقطه اوج فصل است و شخصیت هوملندر را به لایههای تازهای از شرارت میبرد. بوچر و هیویی نیز مسیرهای احساسی و پیچیدهتری را تجربه میکنند، هرچند برخی شخصیتها همچنان کمرنگ باقی میمانند.
۳. فصل سوم (2022)
فصل سوم یکی از جسورانهترین و شوکهکنندهترین فصلهای سریال است؛ فصلی که مرزهای خشونت تلویزیونی را جابهجا کرد و در عین حال به لایههای عمیقتری از شخصیتها پرداخت.
افزوده شدن سولدر بوی با بازی جنسن اکلس، یکی از بهترین تصمیمات سریال بود؛ شخصیتی هراسانگیز که حتی برای دیگر «سوپها» نیز تهدیدی واقعی محسوب میشود. نبرد پایانی او با هوملندر از بهترین سکانسهای اکشن کل سریال است. همچنین پرداختن به زخمهای روانی بلک نوآر، فصل سوم را به اثری چندلایه و تأثیرگذار تبدیل میکند.
۲. فصل اول (2019)
فصل نخست The Boys با شکستن کلیشههای ژانر ابرقهرمانی، به سرعت به پدیدهای فرهنگی تبدیل شد. سریال با مقایسه ابرقهرمانان و سلبریتیهای مدرن، نقدی تند بر قدرت، فساد و رسانه ارائه داد.
داستان تحول هیویی از یک قربانی به عضوی از گروه «پسرها» و همچنین روایت تلخ و صادقانه انی، از نقاط برجسته این فصل هستند. رابطه عاشقانه میان این دو شخصیت، در میان فضای تلخ و هجوآمیز سریال، لحنی انسانی و صمیمی ایجاد میکند.
تغییرات نسبت به کمیک اصلی، هرچند برای برخی طرفداران بحثبرانگیز بود، اما در نهایت به انسجام بیشتر روایت تلویزیونی منجر شد.
۱. فصل دوم (2020)
بهترین فصل The Boys بدون تردید فصل دوم است؛ فصلی که اوج بلوغ سریال را در روایت، شخصیتپردازی و مضامین سیاسی نشان میدهد. کشمکش قدرت میان «پسرها» و «گروه هفت قهرمان»، و همچنین ورود استورمفرانت (شخصیت فاشیستی که از دل تاریخ بیرون آمده) این فصل را به اثری تکاندهنده و عمیق تبدیل میکند.
در کنار لحظات تلخ و سنگین، طنز سیاه سریال نیز در این فصل به اوج میرسد؛ از جمله تلاش مضحک دیپ برای بازسازی وجههاش و صحنه مشهور حمله نهنگ.
داستان رایان و کشمکش میان دو پدر، قلب احساسی فصل را شکل میدهد و یکی از مهمترین تمهای سریال را برجسته میکند: نبرد میان قدرت، انسانیت و انتخاب.
مسئولیت این خبر با سایت منبع و جامعه ورزشی آفتاب نو در قبال آن مسئولیتی ندارد. خواهشمندیم در صورت وجود هرگونه مشکل در محتوای آن، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا اصلاح گردد.
آخرین اخبار ورزشی از فوتبال ایران و باشگاه های جهان را در سایت ورزشی آفتاب نو بخوانید
